Het gevaar van denken dat u uzelf kent

U denkt te weten hoe uw hersenen werken. Toch zijn uw stevigste ideeën gelegd toen u te jong was om ze te controleren, en wat nooit gelegd is, weegt vaak nog zwaarder. Hier kunt u beginnen.

De schakelaars en de draden

U woont al jaren in uw huis. In het donker vindt uw hand de schakelaar vanzelf. Maar weet u ook waar de draden lopen? Wie ze gelegd heeft? Of ze goed gelegd zijn?

Dat weet u niet. Zolang het licht aangaat, vraagt u het zich niet af.

Met uw hersenen is het net zo. U kent uw schakelaars: „ik ken mezelf”, „ik reageer altijd zo”, „zo is mijn karakter”. Misschien hebt u video’s bekeken en artikelen gelezen, en kunt u nu uw hersenen uitleggen. Maar dat alles gaat over de schakelaars. Het zegt niets over de draden.

Daar ligt het gevaar. Wie weet dat hij niet weet, gaat kijken. Wie denkt te weten, controleert niet meer.

Wie heeft de draden gelegd?

Uw ouders, uw opvoeders, uw school (fig. 1).

Zij gaven u hun ideeën over werk, geld, de anderen, succes, over wat wel en niet hoort. Een geheel van kant-en-klare ideeën, ontvangen en voor waarheid aangenomen: dat heet een ideologie. Elk gezin heeft de zijne, en elke school ook.

U was toen een kind, en een kind kan niet controleren. Het heeft nog niets om mee te vergelijken. Het heeft zelfs een goede reden om alles te geloven. De volwassene die zegt „vuur brandt” heeft gelijk: het kind ziet het zelf. Dezelfde volwassene zegt „val niet op”. Het is dezelfde stem, en het kind geeft haar hetzelfde vertrouwen. Het legt beide zinnen op dezelfde plek.

Uw ouders hebben u niet bedrogen. Ze gaven u wat ze zelf ontvangen hadden, en ook zij hadden het niet gecontroleerd. Daarin is er kwaad noch goed. Er zijn oorzaken en gevolgen.

Dan groeit het kind op, en het vergeet wie er gesproken heeft. De zin van de volwassene wordt zijn eigen gedachte. Op een dag zegt het: „zo ben ik nu eenmaal”.

Laten we een proef doen

Neem een blad papier. Schrijf een zin op die u voor waar houdt en die u vaak herhaalt. Bijvoorbeeld: „je moet lijden om te slagen”, „daar ben ik niet goed in”, „je kunt alleen op jezelf rekenen”.

Schrijf ernaast wie hem voor het eerst tegen u gezegd heeft, en hoe oud u was. Vaak hoort u de stem nog.

Stel die zin dan de drie vragen die niemand u heeft leren stellen (fig. 2). Stel ze wanneer u kalm bent: in woede of angst antwoordt de zin zelf in uw plaats.

Is het juist?

Kijk naar de feiten, die van u, niet die van uw ouders. „Ik ben niet goed in cijfers”: misschien hoorde u dat toen u tien was, na één enkel slecht punt. Wat hebt u sindsdien geprobeerd?

Is het in harmonie met u?

Een zin kan juist zijn en toch niet de uwe. „Een goed beroep is een zeker beroep”: dat geldt voor veel mensen. U kunt die zin uw hele leven volgen, alles bereiken wat men van u verwachtte, en u een vreemde voelen in uw eigen leven. Kijk in welke toestand hij u brengt wanneer u hem volgt. Bent u kalm, of in strijd met uzelf?

Is het opbouwend?

Ontwikkelt deze zin uw gedachten, uw motivatie, uw moed? Of dooft hij ze? „Neem geen risico” beschermt een kind aan de rand van een weg. Op uw veertigste kan dezelfde zin u vasthouden in een leven dat u niet meer wilt. De zin is niet veranderd. U wel.

Veel ervan zult u houden

Veel van deze ideeën zijn goed, en het zou onzinnig zijn ze weg te gooien omdat ze van uw ouders komen. Wie altijd het tegenovergestelde doet van wat zij zeiden, gehoorzaamt nog steeds aan hun zinnen. U houdt de zinnen die de drie vragen doorstaan. Het enige verschil is dat u ze deze keer zelf gekozen hebt.

De draad die nooit gelegd is

Tot hier hebben we gesproken over wat aanwezige ouders zeggen. Een afwezige ouder geeft vaak een nog groter probleem. Die kan vertrokken zijn, gestorven zijn, of er zijn zonder er te zijn. Dit is geen oordeel.

Keren we terug naar het huis. Een slecht gelegde draad is terug te vinden: hij is er, men kan hem volgen. Een draad die nooit gelegd is, is nergens te zien. Er blijft een kamer waar het licht niet aangaat, en u weet niet eens dat het zou moeten aangaan (fig. 3).

Een afwezige ouder laat dat achter in de hersenen: emoties die ontbreken, karaktertrekken die ontbreken, en grote innerlijke problemen. Er is niets gezegd, en er is dus geen zin om op uw blad te schrijven.

Het gaat niet op dezelfde manier bij een jongen en bij een meisje. Ze zijn uniek in hun geslacht, en ze zijn niet hetzelfde. Het effect van de afwezigheid, dit trauma, uit zich dus anders.

Het is nog ernstiger voor een kind met verhoogde perceptie. Het ontvangt meer dan de anderen, en juist de persoon die het zou kunnen uitleggen wat het ontvangt, ontbreekt. Als het erover spreekt, krijgt het vaak als antwoord: „dat verbeeld je je”. Het is dezelfde stem als bij het vuur, en uiteindelijk gelooft het haar.

Een oorzaak en haar gevolgen

Dit onevenwicht is een oorzaak, en de gevolgen beginnen al op zeer jonge leeftijd. Ze gaan door de moeilijke leeftijd van de adolescentie heen. Daarna kunnen ze, zonder dat u het weet, een heel deel van uw leven vernietigen: een slechte relatie, kinderen die op hun beurt het gevolg ondervinden, en de dag waarop u niet meer begrijpt hoe u eruit moet komen.

Wees voorzichtig

Wees dus voorzichtiger. Het blad toont wat er gezegd is. Het toont niet wat er ontbrak. Zoek een deskundige, om de fout beter te analyseren, dat wil zeggen de oorzaak van uw blokkades.

In het Centre EPÉU kan M. Mischa Harmeijer deze analyse met u maken, tijdens een gesprek. We hebben ook technieken om te heropvoeden en om trauma’s te verwerken: de Mentale Behandeling en de suggestie in hypnotische toestand.

Als u meer waarneemt dan de anderen, is er ook de Initiatie in het Psychisme, één dag. M. Mischa Harmeijer legt u daar uit hoe u kunt leren richting te geven aan wat u waarneemt.

M. Mischa Harmeijer, Centre EPÉU

Het gesprek vormt geen medische handeling en geen psychotherapie. Bij lopende psychiatrische of psychotherapeutische opvolging is het schriftelijk akkoord van de behandelaar die u volgt vereist vóór elke toelating tot een traject van het Centre.

Centre EPÉU — Château de Villereglan, Saint-Martin-de-Villereglan (Aude) · de chat van de site

← Onderzoek en observaties — alle teksten