RESONANTIE
Voor wie heeft gezien, en niet meer níét kan zien. Drie dagen soevereine retraite — ophouden naar buiten te zien om zichzelf eindelijk te zien.
3 dagen · één persoon tegelijk · na voorafgaand gesprek · enkele keren per jaar open
Op een dag hebt u gezien
Op een dag hebt u gezien. U hebt gezien dat wat men de wereld noemt een decor is. Dat de menselijke betrekkingen berusten op conventies die zonder onderzoek worden aanvaard. Dat de instellingen een verhaal herhalen dat geen stand houdt. Dat wat als de werkelijkheid wordt voorgesteld voor een groot deel een collectieve leugen is, in stand gehouden uit gewoonte.
U hebt ook iets anders gezien. U hebt gezien waartoe het bewustzijn in staat is. Niet door een boek te lezen. Niet door het te geloven. U hebt het rechtstreeks ervaren — de fijne waarneming, de invloed op het werkelijke, de communicatie die door de materie heen gaat, de causaliteit die niet de regels volgt die men onderwijst.
En sindsdien kunt u niet meer terug. De gewone blik heeft u verlaten. Wat de meeste mensen voor de wereld houden, ziet u voortaan voor wat het is: een oppervlak. En achter dat oppervlak ziet u wat er werkelijk gebeurt.
Het pijnlijke moment
U ziet de spelletjes die mensen spelen
Het is precies het moment waarop het begrijpen van het bewustzijn pijnlijk wordt. Wanneer u onder het oppervlak begint af te dalen, ontdekt u dat deze wereld niet zo eenvoudig is — en u begint te zien wie de mensen werkelijk zijn, in de spelletjes die zij spelen.
U ziet de verleiding die geen liefde is. De vleierij die een verzoek voorbereidt. De vriendelijkheid die de angst verhult. De raad die de afgunst dient. De medeplichtigheid die een strategie is. De controle vermomd als aandacht. U ziet de rollen die mensen spelen zonder te weten dat zij ze spelen. U ziet wat gezichten proberen te verbergen en wat gezichten ondanks zichzelf onthullen.
En u kunt het niet meer níét zien. Het is geen mening over mensen. Het is geen projectie. Het is een lezing, en zij is juist — meestal, jammer genoeg.
De werkelijke prijs van het bewustzijn is niet de prachtige waarheden zien. Het is tegelijk alles zien wat de anderen verborgen houden — ook voor zichzelf.
En u bent de enige die ziet. De anderen spelen hun spel verder zonder te weten dat zij spelen. Benoemt u wat u waarneemt, dan zegt men dat u hard bent, paranoïde, negatief, wantrouwig. Houdt u zich in, dan draagt u het gewicht alleen. Spreken wordt een geweld, zwijgen wordt een last. En tussen die twee is er geen plaats om adem te halen.
Wat u nu beleeft
U ziet alles. De hele tijd.
Het is blijvend geworden. U ziet wat zich in een kamer aan het knopen is voordat het is uitgesproken. U leest de plaatsen. U leest de situaties. U leest de mensen. U kunt geen gezicht bekijken zonder het te lezen. U kunt geen plek binnengaan zonder er de lading van op te vangen. U kunt geen woord kruisen zonder er de bodem van te voelen.
In het begin was het een openbaring. Vandaag is het een last. Omdat de waarneming niet meer dooft. Alles gaat voortdurend door u heen, zonder onderbreking, zonder filter, zonder rust. En wat u bij de anderen opvangt, draagt u ook — de zwaarte van de plaatsen, de spanning van de betrekkingen, de spelletjes die u ziet zonder ze te kunnen stoppen.
Zien is geen gave meer. Het is een klimaat geworden. En in dat klimaat verzamelt men zich niet meer — men verstrooit zich in duizend gelijktijdige waarnemingen die geen enkele innerlijke eenheid samenhoudt.
Het is geen ontregeling. Het is het rechtstreekse gevolg van wat u hebt gezien. Zodra het bewustzijn de laag van de consensuele leugen heeft doorbroken, kan het niet meer opnieuw inslapen. Het blijft open. En zolang het open blijft zonder verenigd te zijn, ontvangt het alles zonder ergens in te kunnen rusten. Zie de structuur van het bewustzijn.
De enige vraag die overblijft
Hoe doet men het, nu men ziet?
In dit stadium hoeft u niet méér te begrijpen. U begrijpt het al. De echte vraag is niet langer wat nog meer te zien, noch hoe beter te zien. De echte vraag is: hoe leeft men, nu men ziet.
Hoe niet cynisch worden. Hoe zich niet verharden tegen de mensen omdat men te veel spelletjes heeft gezien. Hoe zich niet terugtrekken in een bitter isolement. Hoe de waarneming open houden zonder dat zij een gif wordt. Hoe blijven houden van wat men nochtans helder ziet. Hoe bewoonbaar blijven voor zichzelf.
En u weet in de grond al dat deze vragen niet worden opgelost door meer oefening, meer lectuur, meer methodes. Zij worden opgelost door een opschorting. Uit de stroom stappen. Diep genoeg en lang genoeg afsnijden opdat het bewustzijn ophoudt te ontvangen, en zich begint te verzamelen. Opdat wie ziet opnieuw één wordt.
Maar die opschorting kunt u niet alleen scheppen. Niet in een kamer bij u thuis. Niet tijdens een weekend. Niet in een groep waar andere aanwezigheden de innerlijke ruimte opnieuw verzadigen. Opdat zij werkelijk plaatsvindt, is een kader nodig dat van buitenaf wordt gehouden — een kader dat alles op zich neemt wat nog te dragen valt, zodat u alleen nog hoeft over te steken.
Wie ziet, moet op een gegeven moment ophouden naar buiten te zien om zichzelf eindelijk te zien. En dat moment schept men niet alleen.
Het antwoord
VII. De soevereine retraite
De Zevende Lering is precies daarvoor ontworpen. Zij is het antwoord op het hoe. Voor wie heeft gezien, wie permanent ziet, wie het gewicht draagt van de spelletjes die hij waarneemt, en wie zich moet terugtrekken om opnieuw één te worden.
Het is geen opleiding. Het is geen stage. Het is geen seminarie. Het is de beproeving van de absolute retraite, gehouden door het Centre, doorkruist door u alleen. Het Centre EPÉU houdt het kader. Wij sluiten de ruimte, wij beschermen de afzondering, wij waarborgen de omstandigheden, wij houden de as gedurende de hele duur. U, u houdt op. U houdt op te ontvangen, te antwoorden, op te vangen. En in dat ophouden keert wat zich in duizend waarnemingen had verstrooid terug naar één enkele haard.
- Drie dagen retraite — de tijd die nodig is opdat het bewustzijn ophoudt te ontvangen en zich op het eigen centrum begint te verzamelen
- Een toegewijde kamer in het Centre — gesloten, teruggetrokken, zonder mogelijke indringing — waar de waarneming eindelijk ophoudt door de buitenwereld te worden aangesproken
- Een protocol van fysiologische soberheid, gekalibreerd om het zenuwstelsel te verfijnen en het bewustzijn toe te laten zich zonder interferentie te verzamelen
- Een strikt individuele sessie, slechts enkele keren per jaar open — één deelnemer tegelijk, geen groep, geen storende aanwezigheid
- Een rechtstreekse begeleiding door Mischa Harmeijer, die de as houdt gedurende de hele oversteek en waarborgt dat niets het proces onderbreekt
Modaliteiten
- Duur
- Drie dagen retraite — de tijd die nodig is opdat het bewustzijn ophoudt te ontvangen en zich op het eigen centrum begint te verzamelen.
- Kader
- Een toegewijde kamer in het Centre — gesloten, teruggetrokken, zonder mogelijke indringing, waar de waarneming eindelijk ophoudt door de buitenwereld te worden aangesproken.
- Protocol
- Een fysiologische soberheid, gekalibreerd om het zenuwstelsel te verfijnen en het bewustzijn toe te laten zich zonder interferentie te verzamelen.
- Formule
- Strikt individuele sessie — één deelnemer tegelijk, geen groep, geen storende aanwezigheid.
- Opening
- Slechts enkele keren per jaar.
- Begeleiding
- Rechtstreeks, door Mischa Harmeijer, die de as houdt gedurende de hele oversteek.
- Taal
- In het Frans, Nederlands of Engels.
- Plaats
- Centre EPÉU — Château de Villereglan, Saint-Martin-de-Villereglan (Aude).
Op het einde
Zichzelf eindelijk zien
Wat de VII voortbrengt, is niet een toestand erbij. Het is een structurele reorganisatie. De waarneming houdt op zich voortdurend naar buiten uit te storten. Zij sluit zich terug op haar eigen centrum. En vanuit dat teruggevonden centrum ziet u eindelijk wat u zocht zonder het te weten — niet de wereld van de anderen, niet hun spelletjes, maar uzelf. Uw eigen traject. Uw eigen toekomst. De richting die u belichaamt zonder haar nog te hebben durven benoemen.
En daarmee verandert wat het zien pijnlijk maakte van aard. U zult de spelletjes van de anderen blijven zien — maar zij zullen u niet meer doortrekken. U zult open blijven zonder verzadigd te raken. De waarneming zal opnieuw een instrument worden, en ophouden een klimaat te zijn.
Bij het verlaten van de VII ziet men niet meer voor de anderen. Men ziet voor zichzelf. En vanuit dat zien, eindelijk verenigd, wordt al het overige mogelijk — ook leven te midden van wie nog spelen, zonder zichzelf te verliezen.
Contact
Contact opnemen met het Centre
De VII kan niet online worden geboekt. Om de stap te zetten, neemt u rechtstreeks contact op met het secretariaat van het Centre EPÉU. De voorwaarden, het verloop en de datum worden u tijdens dat gesprek meegedeeld.
RESONANTIE kan niet online worden geboekt. De toegang gebeurt uitsluitend via rechtstreeks contact met het secretariaat van het Centre. Een voorafgaand gesprek bepaalt of deze retraite bij uw situatie past, op dit punt van uw weg; de voorwaarden, het verloop en de datum worden u tijdens dat gesprek meegedeeld.
- Telefoon
- +33 (0)4 68 74 85 86
- info@cepeu.fr
- Openingsuren
- van maandag tot vrijdag, 9–17 uur
+33 (0)4 68 74 85 86 · info@cepeu.fr · aanbevolen onderwerp: RESONANTIE
Veelgestelde vragen
Voor wie is RESONANTIE?
Voor wie heeft gezien, en niet meer níét kan zien: hij wiens bewustzijn het decor van de wereld heeft doorbroken en die voortaan permanent waarneemt. Het is de zevende en laatste lering, de bekroning van het traject — zij is niet voor iedereen bestemd.
Hoe schrijf ik me in?
RESONANTIE kan niet online worden geboekt. De toegang gebeurt uitsluitend via rechtstreeks contact met het secretariaat; een voorafgaand gesprek bepaalt of deze retraite bij uw situatie past.
Hoe lang duurt de retraite?
Drie dagen.
Is het in groep?
Nee — strikt individueel, één persoon tegelijk, nooit in groep.
Wie begeleidt?
Mischa Harmeijer, rechtstreeks, die de as houdt gedurende de hele oversteek.
In welke taal verloopt zij?
In het Frans, Nederlands of Engels.
Waar vindt zij plaats?
In Centre EPÉU, in het Château de Villereglan (Aude).
Wanneer is RESONANTIE open?
Slechts enkele keren per jaar.
U hebt de wereld gezien. Het moment is gekomen om uzelf te zien.